Optreden in de Brakke Grond in Amsterdam, mei 1965. Vlnr. Alewijn Dekker, Jaap de Groot en Jan en Hans de Hont.

Wat vooraf ging: zie biografie ZZ En De Maskers.

Zonder Bouber gaan Jan de Hont en consorten verder als De Maskers. Ondanks de tegenwerking van de nieuwe manager, Leon J. Swaab, beginnen De Maskers te experimenteren met hun muziek. Een nieuwe plaat verschijnt met het ruige 'Brand new Cadillac', gekoppeld aan een compositie van Jan de Hont: 'Because I'm in love with you'. De groep komt hiermee op een vijftiende plaats in de hitparade. Dan volgt een hernieuwde kennismaking met Chubby Checker. Vol goede moed gaan ze de studio van het Bavohuis in Amsterdam in om daar 'Baby, baby, balla, balla!!!/My little girl' op te nemen. Deze single komt op 27 november '65 tot een zeventiende plaats. In totaal staat hij 18 weken in de Top-40. Kom daar tegenwoordig nog eens om. In Duitsland komt ie zelfs op nummer 1 te staan.
De single 'Three's a crowd' wordt onder de vlag van popart uitgebracht. De geluidseffecten en avant-garde opbouw verraden de invloed van The Who en Small Faces, maar de 'popart'-sound is van korte duur.
"Eigenlijk waren wij onze tijd vooruit, dat was sowieso ons probleem," stelt Jan de Hont. "Neem bijvoorbeeld het gebruik van feedback in mijn gitaarspel. Op één van onze jaarlijkse tripjes naar Engeland had ik in 1964 Jeff Beck gezien, hij speelde in Club 100 in Oxford Street - met een band, genaamd de Tridents - in een tijd dat nog niemand hem kende. Hij had vies, vet piekhaar en speelde op een witte Telecaster met een Vox-AC30, zo'n versterker waar The Shadows en The Beatles ook over speelden. Zijn versterker stond op een stoel en Beck zelf stond áchter de versterker, wat ik heel vreemd vond. Er kwamen hele rare piepgeluiden uit zijn versterker en lange zingende tonen, ik begreep daar in eerste instantie niets van. Wel zag ik dat hij om zijn versterker heen draaide en dat hij op die manier vreemde geluiden uit zijn gitaar toverde. Terug in Nederland ging ik Beck's kunstje uitproberen, met als gevolg dat ik de eerste gitarist in Nederland was die met feedback speelde. Met 'La comparsa' en nummers van gelijke strekking had het niet veel meer te maken, maar dat vond ik niet erg want ik moest dóór, mezelf verder ontwikkelen."

Een uitdeelfoto uit december 1966. Vlnr. Jan de Hont, Jaap de Groot, Ador Otting, Hans de Hont en Alewijn Dekker.

"Het probleem was evenwel dat het publiek dat naar ons optreden kwam kijken, verwachtte dat we La comparsa-achtige dingen zouden spelen, terwijl wij al in de greep waren van heavy blues. Enkel en alleen om het publiek tevreden te stellen, speelden we ook nog onze oude succesnummers. 'Three's a crowd' - een bescheiden hitje in het voorjaar van 1966 - was de eerste Nederlandse opname waarin een rondzingende gitaar was te horen. In feite volgden we met ons ruwere en meer jazzy spel de ontwikkelingen die de popmuziek in Engeland doormaakte, terwijl onze platenmaatschappij Artone alleen geïnteresseerd was in hits en onze muzikale ontwikkeling helemaal niet zag zitten.
De producer van Artone zag het liefst dat we nummers in de stijl van The Shadows speelden of een uit het buitenland geïmporteerde hit opnieuw op de plaat zetten met een aangepaste Nederlandse tekst, wat in die tijd overigens heel gebruikelijk was. Het gevolg was dat er compromissen gesloten moesten worden; daar werd heel wat uurtjes over vergaderd, met als resultaat dat onze singles een ratjetoe aan stijlen bevatten. Zo zijn er nummers door ons opgenomen waar we eigenlijk niet achter konden staan omdat ze niet in onze stijl pasten. Daar stond tegenover dat we bij de volgende single weer zelf mochten beslissen wat er opgenomen werd, zoals 'Heat wave' en 'Three's a crowd'."

"Bij Artone wisten ze echt niet wat ze ermee aan moesten. De vertegenwoordigers durfden de plaatjes niet meer aan te bieden aan de detailhandel en om het publiek te waarschuwen, werd er achter de titel de term Pop-art vermeld. Wat ze daarmee bedoelden, was iedereen - ook ons - volstrekt onduidelijk. Het kon hooguit slaan op het hoesje dat in zwart-wit was uitgevoerd. De fans wisten door deze onduidelijke release-politiek op het laatst ook niet meer waar het aan toe was. Er kwam nog steeds een publiek naar ons kijken, maar de verwachtingen waren dat we dingen speelden uit het verleden. Deze fans waren na afloop natuurlijk hevig teleurgesteld omdat ze niet kregen waarvoor ze kwamen. Speelden we daarentegen in jongerencentra, dan hadden we wel succes met onze nieuwe stijl. Die jongens keken hun ogen uit, zij verwachtten geen ruige Rhythm & Blues van ons, maar vonden het helemaal te gek! Zo hebben we eens De Marathon in Den Haag plat gespeeld. We werden daar voor aanvang van ons optreden een beetje minachtend bekeken, met een houding van: "Ach De Maskertjes, zijn dat niet die jongens die van die aardige Shadow-deuntjes spelen? Dat heeft toch niets met onze superieure Haagse popscene te maken, wij hebben hier de Golden Earrings, Motions en de Q65!"
Die middag hebben we ze op andere gedachten gebracht en gespeeld als de besten, we stegen echt boven onszelf uit."

De Maskers leggen zich steeds meer toe op Rhythm & Blues. Een aantal bewerkingen van bestaande nummers volgt, van onder meer Dylan, Ray Charles en Martha & The Vandellas. Eind 1967 ruilt Alewijn Dekker zijn drumstokken in voor een carriere als direkteur van filmmaatschappij Carillon. Hij wordt vervangen door Frans Smit, afkomstig van Graaf X & Klimax. Kort daarna geeft Jaap er ook de brui aan.

Hans, Ador en Jan. Vooraan Frans. Foto rechts: Hans en Frans.
In deze bezetting worden 2 singles gemaakt: Death/Heatwave, "Misschien wel onze beste" en samen met Willy Schobben Adagio/Concerto d'Aranjuez, "Misschien wel onze slechtste", aldus De Hont.
Na een jaar stapt ook Jan uit de groep. Hij wordt opgevolgd door zijn broer Adrie. De Maskers gaan nog een jaar door en nemen een single op met het orgel als hoofdinstrument: Saints & Sinners/Danse Macabre. Johnny Kendall doet nog een tijdje mee maar daarna valt het doek.

Voor het verdere verloop, zie de biografie van Anno Nu. Eerst hieronder de geschiedenis van de reünie.

"Geïnspireerd door de dan heersende sixties-revival in het midden van de jaren tachtig, kreeg ik het idee de Maskers nieuw leven in te blazen," vertelt Jan de Hont. "Alle oud-leden weer bij elkaar trommelen bleek een ondoenlijke zaak. Verschillende ex-Maskers hadden hun draai gevonden in het zakenleven of elders en hadden geen zin meer in een hernieuwde kennismaking met het Nederlandse publiek. Drummer Alewijn en slaggitarist Jaap de Groot,programmamaker bij de NCRV-radio, hadden geen belangstelling.

De nieuwe Maskers, met vlnr. Ad de Hont, Ador Otting, Jan de Hont, Erik Mooijman en Hennie Haagsma.

Ook mijn broer Hans zag het niet zitten, eigenlijk was alleen Ador enthousiast. We hebben toen twee andere muzikanten gevraagd waarmee ik gespeeld heb in BV & De Toekomst, Erik Mooijman (vc/gt) en Frans Hendriks (dr). En mijn broer Ad natuurlijk, hij nam de bas voor zijn rekening wat hij ook al eens deed in de Amsterdamse Mads.
Na een half jaar verliet Frans Hendriks de groep om zich toe te leggen op geluidstechniek. Hij neemt nu platen op met Candy Dulfer en Doe Maar in Studio Zeezicht. Frans werd vervangen door Hennie Haagsma."

De opnames van 'You only live twice' op de zolder van Huize Otting.

"Bij Ador thuis op zolder hebben we op gehuurde apparatuur van Leo Koster een LP gemaakt die uitgebracht is door Telstar, het label van Johnny Hoes. De inmiddels niet meer zo toepasselijke titel van de LP is 'You only live twice'. Het van die LP getrokken singletje Dreamlover is veel gedraaid op de radio. Aanvankelijk kregen we zelfs veel publiciteit, interviews op tv en radio, een zinderende live-opname voor Veronica's Count Down Café. Maar helaas, toen het nieuwtje dat we weer bij elkaar waren eraf was, liep de belangstelling snel terug en kregen we te weinig optredens aangeboden om de band nog langer bij elkaar te houden. Het is mij toen duidelijk geworden dat je deze 60er-jaren-muziek eigenlijk alleen nog maar als hobby kunt beoefenen."

biografie	discografie	groepsleden	live/radio/tv

Apron Strings	ZZ & Maskers	Maskers	Anno Nu	September	Cargo	Mayflower
Neerlands Hoop	Music Garden	Toekomst	Rot/Lovsky	Magnificent 7	Boudewijn	Laatste nieuws