Bram Vermeulen, 4 september 2004 †




Bram Vermeulen (57) is onverwacht overleden. Hij stierf op vakantie in Italië vermoedelijk aan de gevolgen van een hartstilstand. Als soloartiest had hij succes met liedjes als "Rode wijn", "Pauline", "Politiek" en "De wedstrijd". Bram Vermeulen was ook actief als tv-maker, schrijver en beeldend kunstenaar.

Hij zag op 13 oktober 1946 het levenslicht als Abraham Gerrit Vermeulen in Den Haag en groeide op in een ambtenarengezin. Als jongste van drie zoons genoot hij een zorgeloze jeugd. Vanaf 1959 werd hij door volleybal-trainer Kees van Zweden opgeleid tot prof-volleyballer. Als hij zestien is wordt hij verkozen tot spelverdeler van het Nederlands volleybalteam.
In 1965 ging Bram Vermeulen psychologie studeren in Amsterdam. Op een lustrum van het studentencorps waar hij lid van was, stelde Jop Pannekoek (†) Bram voor aan Freek de Jonge, met wie hij in 1968 Neerlands Hoop oprichtte. Het werd meteen een succes, maar de snoeiharde teksten van Freek (Vermeulen schreef de muziek) stuitten veel mensen, waaronder het officiële cabaret, tegen de borst. Wim Kan noemde ze zelfs "Dram & Preek".

In 1974 maken zij als eerste cabaretgezelschap een programma met popmuzikanten, getiteld "De Neerlands Hoop Express". Daarvan maken deel uit Jan de Hont, Harry Heeren en Thé Lau. Jan zou Bram tot na het einde van Neerlands Hoop trouw blijven. In 1976 volgt "Interieur" en in 1978 voeren Bram en Freek actie tegen de deelname van het Nederlandse voetbalteam aan het WK in het Argentinië van dictator Videla. Ze trekken met de groep "Music Garden" olv Thé Lau en Jan de Hont het land rond met "Bloed aan de paal".

Na "Neerlands Hoop in genaaid of gebonden" en een aantal tv-programma's voor de VARA gaan zij op tournee in Engeland, in 1979 gevolgd door het programma "Neerlands Hoop Code" waarna Freek besluit te stoppen met Neerlands Hoop. Terwijl Freek de Jonge doorgaat als komiek met one-man-shows, ontpopt Bram Vermeulen zich tot popmuzikant en schrijver van Nederlandstalige liedjes. In 1980 schrijft hij in opdracht van het Holland Festival een theaterstuk getiteld "De Toekomst gaat het helemaal maken". Daaraan werken oa aan mee Olga Zuiderhoek en Jan de Hont. Daarna brengt hij met zijn groep De Toekomst een eerste plaat uit, waarop hij de scheiding met Freek De Jonge van zich afschrijft.

Op die eerste plaat staan nummers als "Pauline" en "Politiek". De singles worden geen hits maar groeien wel uit tot Nederlandstalige klassiekers. In de jaren 80 speelt Vermeulen met verschillende begeleidingsbands en brengt hij verschillende albums uit. Hij acteert ook en maakt programma's voor de televisie.

In 1988 keert Vermeulen na een muzikale pauze van enkele jaren terug met het album "Rode wijn". Boudewijn de Groot produceert het album dat vooral in België zeer succesvol is. Hij werkt ook samen met Raymond Van het Groenewoud. Na 7 soloplaten blikt Vermeulen in het seizoen '92-'93 terug op zijn 25-jarige carriè re met het jubileumprogramma "Toeters & bellen". De theatershow lokt overal volle zalen.

In 1995 ontvangt hij uit handen van de naamgeefster de Annie M.G. Schmidt-prijs. Hij wordt ook meermaals bekroond met een Edison. Maar Bram is meer dan een zanger en liedjesschrijver. Hij schrijft ook boeken en schildert.

Dat Bram een sterke band heeft met België, blijkt ook uit zijn bijdrage aan "Spelers en drinkers", een ode aan Johan Verminnen, hij zingt het titelnummer.

In 1997 gaat de zanger op tournee met het album "Polonaise". In de solovoorstelling speelt hij vleugelpiano met zijn handen en percussie met zijn voeten. Hij neemt ook de gitaar en mondharmonica weer ter hand. Op uitnodiging van het In Flanders Fields Museum toert Vermeulen in 2000 door Vlaanderen met het programma "Oorlog aan de oorlog", dat geheel gewijd is aan de Eerste Wereldoorlog.

Hetzelfde thema komt aan bod in de voorstelling "Mannen maken oorlog". Bram Vermeulen en Wigbert Van Lierde toerden eerder dit jaar met de show door Vlaanderen.